Verlang jij naar diepe rust?
Verlang je naar rust?
Ik heb goed nieuws. Vandaag is het daar een perfecte dag voor… een rustdag.
Na alles wat je deze dagen hebt meegemaakt, hoef je vandaag even niets op te lossen. Niet te analyseren. Niet jezelf te herstellen.
Vandaag mag je je handen openen.
Jezus zegt:
'Kom naar Mij als je moe bent. Kom naar Mij als je gebogen gaat onder het gewicht van je problemen! Ik zal je rust geven.' (Matteüs 11:28 BB)
Wat een uitnodiging!
Teleurstelling kan je voortdurend ‘aan’ zetten: alert, gespannen, voorbereid op nieuwe pijn. Rust helpt je om die spanning los te laten.
Dallas Willard, hoogleraar filosofie aan de University of Southern California, zegt het zo:“Rust nemen is een daad van geloof, zeker in onze tijd.”
Dat vind ik zo’n sterke gedachte, want rusten betekent ook:
Geloven dat niet alles van jou afhangt.
Ik hoef niet alles op te lossen. Niet alles te begrijpen. Niet alles onder controle te krijgen voordat ik verder kan.
Een gedachte van C.S. Lewis die hier prachtig bij past:“God vertrouwen betekent je handen openhouden, zelfs wanneer alles in je ze wil sluiten.”
Vandaag mag jij je handen openen.
Je kunt blijven denken: Hoe moet ik verder?Maar wat nou als je durft uit te spreken:
‘Heer, U mag dit dragen.’
De psalmist zegt:‘Bij God ben ik veilig. Hij zal mij redden.’ (Psalmen 62:2 BB)
Bij God.
Daar zijn we na zeven dagen waarin we het onderwerp teleurstelling hebben uitgediept uitgekomen.
We hebben ontdekt:
Teleurstelling mag pijn doen — je hoeft haar niet weg te drukken.Onderzoek je verwachtingen — niet alles wat jij hoopt kan een ander geven.Bewaar je hart — pijn hoeft geen bitterheid te worden.Ontvang genade — jouw fouten bepalen niet wie je bent.Blijf verbonden — je hebt andere gelovigen nodig.En boven alles: verwar menselijke teleurstelling nooit met Gods hart.
Mensen kunnen je teleurstellen. Het leven kan anders lopen dan je had gehoopt. Je kunt zelfs teleurgesteld raken in jezelf.
Maar God blijft.
Zijn liefde verandert niet wanneer jouw omstandigheden veranderen.
Dus, wat houd jij na deze zeven dagen nog steeds krampachtig vast?
Open letterlijk je handen.
Leg daarin de persoon die je teleurstelde. De situatie die anders liep. Je vragen. Je boosheid. Je verdriet en… ook jezelf.
En zeg: ‘Heer, ik geef het aan U.’
Blijf maar even hier. Bij Hem.
Zullen we samen bidden?‘Vader, we leggen onze teleurstelling, onze vragen en alles wat we niet begrijpen in Uw handen. Breng onze gedachten en ons hart tot rust bij U. U bent betrouwbaar. Ik kies ervoor om te geloven: bij U mag mijn ziel tot rust komen. Amen.’
Ik heb nog een vraag voor je:
-
Wat wil jij na deze zeven dagen absoluut niet langer zelf vasthouden, maar vandaag aan God geven?
Wonderwoord: RUST
