• NL
    • AR Arabic
    • CS Czech
    • DE German
    • EN English
    • ES Spanish
    • FA Farsi
    • FR French
    • HI Hindi
    • HI English (India)
    • HU Hungarian
    • HY Armenian
    • ID Bahasa
    • IT Italian
    • JA Japanese
    • KO Korean
    • MG Malagasy
    • MM Burmese
    • NL Dutch
    • NL Flemish
    • NO Norwegian
    • PT Portuguese
    • RO Romanian
    • RU Russian
    • SV Swedish
    • TA Tamil
    • TH Thai
    • TL Tagalog
    • TL Taglish
    • TR Turkish
    • UK Ukrainian
    • UR Urdu
Publicatiedatum 1 feb. 2026

Waar ik al zolang naar uitkijk....

Publicatiedatum 1 feb. 2026

Vandaag is het begin van een maand waar ik al langer dan een jaar naar uitkijk. Serieus. Een jaar geleden ontving ik deze maand mijn donorhart. De hersteltijd van deze grote operatie zou minstens een jaar duren… en nu ben ik er bijna.

Die hersteltijd moest ik leren zien als twee handen die eerst plat tegen elkaar worden gelegd, handen die tijd nodig hebben. Na verloop van tijd gaan de vingers langzaam in elkaar. 

Een versmelting. Een gebedshouding. 

Na een jaar kun je stellen dat het hart zich helemaal thuis voelt in mijn lijf en zich ook zo gedraagt. Het klopt niet meer als iets vreemds, maar als iets wat erbij hoort. Het woont. Het is deel geworden van wie ik ben.

Dat beeld raakt aan een gebed uit de Bijbel, waarin staat:

‘Want dan zal Christus in jullie hart wonen door jullie geloof. Dan zullen jullie stevig geworteld zijn in zijn liefde, net zoals een boom met zijn wortels stevig in de grond staat.’ (Efeziërs 3:17 BB)

Wonen… niet als gast, maar als Iemand die blijft. Niet oppervlakkig, maar diep van binnen. Zoals een hart dat niet alleen functioneert, maar zich werkelijk thuis voelt en zich steeds meer laat vertrouwen.

Mijn gebed voor jou is dat jij vanaf vandaag ook steeds meer mag samensmelten met God, dat jouw hart zich stap voor stap meer en meer thuis zal gaan voelen bij Hem. Dat je leert vertrouwen zoals een lichaam leert vertrouwen op een nieuw hart: niet in één keer, niet geforceerd, maar door tijd, rust en overgave.

Dat je oefent om los te laten en het aan Hem te laten. Dat je met je ogen dicht durft te springen, omdat je weet dat Hij je opvangt. 

Dat je vertrouwen groeit, dat je geloof dieper wortelt, en dat je weet, dat Hij degene is die jou ontzorgt, die je rust geeft, en die jouw hart krachtig laat kloppen in liefde voor de mensen om je heen.

Zullen we samen bidden?‘Dank U wel dat U in ons hart wilt wonen. Wij willen samensmelten met wie U bent. Wij willen ons in vertrouwen overgeven aan U. Wij houden van U. Amen.’

Ik heb nog een vraag voor je:

  • Hoe ziet samensmelten met God er voor jou uit?

Zo blij dat je bestaat!

Wilma Veen
Auteur

Schrijfster, kunstenares en spreekster, maar bovenal fan van Jezus!